Remcko Oenema
Nou dit is dan een stukje over mijn race
carrière.
Het begon met een dagje Zandvoort, waar
je met eigen auto een half uurtje rondje mocht rijden. Nou dat leek me wel wat
zeg, maar ja met je mooie gerestaureerde manta? Ehhh, toch maar doen want ja je
weet nooit wanneer je weer zo’n kans krijgt. Dus een paar sliks geleend en op
naar Zandvoort. Tering zeg wat is dat gaaf, het was echt geweldig, ondanks dat
de remmen het de laatste 5 minuten niet echt meer bij konden benen. Dus dat was
voor herhaling vatbaar, direct aangestoken met het racevirus. Maar ik had direct
al door dat ik het niet meer met mijn mooie gerestaureerde manta moest doen. Die
is mooi voor op de weg maar niet echt geschikt voor het circuit en het is ook
een beetje zonde, 3 jaar werk, je zal maar een vangrail van dichtbij bekijken!
Dus een beetje rond kijken om wat te vinden om mee te racen en natuurlijk met
een manta. We konden op dat moment niet echt iets geschiktst vinden dus maar een
carrosserie uit de voorraad gehaald en gestript. De auto was rood dus even
schuren en een spuiter regelen die de auto belangeloos geel wilde spuiten. Dan
de binnenkant helemaal wit gespoten en de rolkooi er in. De motor was het
volgende project, het moest natuurlijk niet zo’n standaard ding worden dus
hebben we er maar eentje uit elkaar gehaald. We hebben een hoop overtollig
metaal verwijdert en het vliegwiel 4 kilo lichter gemaakt. In de cilinderkop
hebben we het een en ander weggehaald bij de in- en uitlaatpoorten. Nou ik moet
zeggen het resultaat mocht er wezen, ja u leest het goed “mocht”. De motor
had geen lang leven bij mij, en of het nu aan mij lag of aan het iets teveel
weggehaalde metaal, de motor is geploft! April 99 reed ik in Assen en ik zat al
een tijd achter iemand, terwijl ik volgens mij wel wat harder kon, en dus op het
rechte stuk plankgas er voorbij, en toen aan het einde van het rechte stuk,
PLOF, overal olie en overal rook. Nou daar zit je dan, op de vangrail, rokende
auto, einde racerij. Het kost weer een hoop geld om er weer een leuke motor in
te hangen dus in eerste instantie is het afgelopen. Na een paar nachten slapen
en wat rekenwerk, en natuurlijk de kik van snelheid, toch maar eens nagedacht
over een andere motor.
Zelf weer een motor tunen zag ik niet
echt zitten gezien de vorige ervaring, moest ik toch maar aan de vakmensen
overlaten! Dus hier en daar wat afgebeld en uiteindelijk zijn we terecht gekomen
bij Biesheuvel. Er stond daar nog een motor, net uit een rallywagen gehaald, met
ongeveer 175 PK. De week daarop waren we in de buurt en zijn we even wezen
kijken, nou ja wat moet je er van zeggen, elke CIH motor ziet er aan de
buitenkant hetzelfde uit toch. Maar ze waren daar erg serieus en ik had er wel
vertouwen in dus heb ik de motor gekocht.
Word vervolgt